Konfüçyanizm
Konfüçyanizm, Çin'in millî dinlerinden biridir; Konfüçyüs'ün (MÖ 551, Latinceleştirilmiş adıyla Kung Fu-Tzu) öğretilerine dayanır. Konfüçyüs, yeni görüşler ortaya koymaktan çok eski bilgelerin hikmetli sözlerini aktarmayı hedeflemiştir. Bu din, Vu-ti Dönemi'nden 1912'ye kadar Çin'in "devlet dini" olmuştur.
Konfüçyüs, erdemli ve ahlaklı yönetimin ancak hiyerarşik bir toplum düzeniyle mümkün olduğunu savunmuştur: tepede imparator, ortada bakanlar, altta halk; aile içinde de baba-oğul, koca-eş, büyük-küçük kardeş ilişkileri bu hiyerarşiye denktir.
İnanç Sistemi ve Ritüeller
Konfüçyüs öğretilerini bir tanrı fikrine dayandırmamış, ancak dönemin "Şangti" (yüce tanrı) inancına saygılı kalmış, bu varlığı "T'ien" (Gök) kelimesiyle ifade etmiştir. Fazilet dört unsurdan oluşur: insan sevgisi, adalet, merasime riayet ve bilgi. Çin imparatoru "Göğün Oğlu" sayılmıştır.
En yaygın ibadet şekli atalara duadır (ibadet); ölenlerin isimleri ahşap tabletlere yazılıp bu tabletlere tapınılır. Kutsal kitaplar "Beş Klasik" (Değişiklikler Kitabı, Tarih Kitabı, Şiirler ve Şarkılar Kitabı, Ayinler Kitabı, İlkbahar-Sonbahar Vakayinameleri) ve "Dört Kitap"tır (Konuşmalar/Lün Yu, Büyük Bilgi, Orta Yol Doktrini, Mensiyüs'ün Kitabı).
Kısa Kontrol
1. Konfüçyanizm'de en yaygın ibadet şekli hangisidir?
2. Konfüçyüs'ün, Çin imparatorunu nitelendirdiği ve dinin merkezine yerleştirdiği tasavvur hangisidir?
3. Konfüçyanizm, Vu-ti Döneminden 1912 yılına kadar Çin'in devlet dini olarak kabul edilmiştir.