Kültürümüzde Hz. Muhammed ve Ehlibeyt Sevgisi

Hz. Muhammed'i (sav) sevmek, imanın bir gereğidir. Hz. Peygamber, "Sizden biriniz beni; babasından, çocuğundan ve bütün insanlardan daha çok sevmedikçe (gerçek anlamda) iman etmiş olmaz" buyurmuştur. Bu sevgi, onun getirdiği değerlere bağlılık ve ahlakını örnek almakla gösterilir.

Sevginin Kültürel Yansımaları

Milletimiz, Peygamber sevgisini birçok eser ve gelenekle dile getirmiştir:

Mevlid: Hz. Peygamber'in doğumunu ve hayatını anlatan manzum eser. En bilineni Süleyman Çelebi'nin "Vesîletü'n-Necât" adlı mevlididir.

Na't: Hz. Peygamber'i öven şiir türü.

Salavat: Ona selam ve dua etmek; "Allah'ım, Muhammed'e ve ailesine rahmet eyle" anlamındadır.

Hilye: Hz. Peygamber'in fiziksel ve ahlaki özelliklerini anlatan levha ve metinler.

Kandiller: Mevlid Kandili gibi geceler, onun hayatındaki önemli olayların anıldığı zamanlardır.

Ehlibeyt Sevgisi

EhlibeytEhlibeytHz. Peygamber'in ev halkı; özellikle Hz. Ali, Hz. Fatıma, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin, "ev halkı" demektir ve Hz. Peygamber'in yakın ailesini ifade eder. Kur'an, Ehlibeyt'ten övgüyle söz eder:

"...Ey Peygamber'in ev halkı! Allah sizden ancak günah kirini gidermek ve sizi tertemiz yapmak istiyor."
(Ahzâb suresi, 33/33)

Ehlibeyt sevgisi, milletimizin ortak değerlerindendir. Hem Sünni hem Alevi gelenekte Hz. Ali, Hz. Fatıma, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin'e derin bir muhabbet duyulur. Kerbelâ olayının anıldığı Muharrem ayı ve aşure geleneği bu sevginin canlı örneklerindendir.