Hz. Muhammed'in Beşerî ve Peygamberlik Yönü

Kur'an, Hz. Muhammed'i (sav) iki yönüyle tanıtır: onun bir beşerbeşerİnsan; yiyen, içen, doğan, ölen, sevinen ve üzülen bir varlık (insan) oluşu ve Allah tarafından seçilmiş bir peygamber oluşu. Bu iki yönü doğru anlamak, onu ne ilahlaştırmaya ne de sıradan biri gibi görmeye izin verir.

"De ki: Ben de ancak sizin gibi bir insanım. Bana, ilahınızın yalnızca bir tek ilah olduğu vahyolunuyor..."
(Kehf suresi, 18/110)

Beşerî Yönü

Hz. Muhammed (sav) yer içer, evlenir, çocuk sahibi olur, hastalanır, üzülür ve sevinirdi. Ticaretle uğraşmış, savaşlara katılmış, komşularıyla ve ailesiyle bir insan olarak yaşamıştır. Gaybı kendiliğinden bilmez; ancak Allah bildirirse bilirdi.

Onun bir insan olması bir eksiklik değil, aksine bir hikmettir: İnsanlar, kendileri gibi bir insanın Allah'ın buyruklarını nasıl yaşadığını görerek onu örnek alabilirler. Bir melek gönderilseydi, insanlar "O melekti, biz yapamayız" diyebilirdi.

Peygamberlik Yönü

Hz. Muhammed (sav), diğer insanlardan farklı olarak kendisine vahiyvahiyAllah'ın peygamberleri aracılığıyla insanlara gönderdiği bilgi ve mesaj gelen kişidir. Allah onu son peygamber olarak seçmiş ve İslam'ı bütün insanlığa tebliğtebliğAllah'ın mesajını insanlara eksiksiz ve doğru biçimde ulaştırma görevi etmekle görevlendirmiştir.

Peygamberler, görevlerini yerine getirirken günah işlemekten ve büyük hatalardan Allah tarafından korunmuşlardır. Bu korunmuşluğa ismetismetPeygamberlerin günahtan ve tebliğde yanılmaktan korunmuş olması denir.

"Muhammed, ancak bir peygamberdir. Ondan önce de peygamberler gelip geçmiştir..."
(Âl-i İmrân suresi, 3/144)