İnsan ve İbadet

İbadet, insanın fıtratında var olan Allah'a yönelme ve sığınma ihtiyacının karşılığıdır. İnsan; sevinçte şükretmek, sıkıntıda güç bulmak, hata yaptığında bağışlanmak için Rabbine yönelir. İbadet, kul ile Allah arasındaki bağı canlı tutar.

İbadetin İnsana Kazandırdıkları

İrade eğitimi: Belirli vakitlerde ve kurallara göre yapılan ibadet, insanın kendini kontrol etme gücünü artırır.

Sabır ve şükür: İbadet, zorluklara dayanmayı ve nimetlerin değerini bilmeyi öğretir.

Tevazu: Allah'ın huzurunda eğilen insan, kibirden uzaklaşır.

Ahlaki olgunluk: İbadet, insanı kötülüklerden alıkoyar ve güzel davranışlara yöneltir.

"Şüphesiz namaz, hayâsızlıktan ve kötülükten alıkoyar."
(Ankebût suresi, 29/45)

İbadette Süreklilik ve Ölçülülük

İslam, ibadette aşırıya kaçmayı da ihmali de doğru bulmaz. Hz. Peygamber, "Amellerin Allah'a en sevimli olanı, az da olsa devamlı olanıdır" buyurmuştur. Önemli olan, ibadeti bir gün yoğun yapıp sonra bırakmak değil; ölçülü ve sürekli kılmaktır.

İbadet-Ahlak İlişkisi

İbadetin amacına ulaşması, kişinin ahlakına yansımasıyla belli olur. Namaz kılan birinin yalandan ve haksızlıktan uzak durması, oruç tutan birinin öfkesine hâkim olması beklenir. İbadet ile ahlak arasındaki bu bağ koptuğunda ibadet biçimsel bir tekrara dönüşür.

İbadette riyariyaİbadeti veya iyiliği insanlara gösteriş için yapmakdan kaçınmak, ibadeti takvatakvaAllah'ın buyruklarına uyup yasaklarından sakınarak korunma bilinci ile yapmak esastır.